همه چیز درباره اسطوخودوس

گیاه اسطوخودوس یکی از معروف ترین گیاهان طب سنتی است.نام لاتین و نام علمی انواع بسیاری از این گیاه به احتمال زیاد از واژه لاتین به معنای <شستن>گرفته شده است.یونانیان باستان ،رومیان ،ومسلمانان ،اسطوخودوس را از بوی معطر آن به خوبی میشناخته اند .این گیاه از اوایل قرن دوازدهم به عنوان یک گیاه آرایشی و جوشاندنی ،مورد استفاده عموم قرارمی گرفته است .

کشت این گیاه در انگلستان بعد از اواسط قرن شانزدهم متداول شده است .گل های اسطوخودوس حاوی روغن فراری است که برای رفع سرگیجه ،ضعف،و دوران سر از بخور آن استفاده میشود ویا در آب رقیق میگرددو بر روی شقیقه یا گیجگاه مالیده میشود.

اسطو خودوس همچنین آرامش دهنده و مسکن درد است وهنگام سر درد های عصبی و تنش مصرف میشود .

کسانی که بیماران خود را با مواد گیاهی مداوا میکنند برای رفع بی خوابی ،روغن اسطوخودوس را تجویز میکنند . روغن اسطو خودوس همچنین یک ضد میکروب قوی میباشد و باکتری های حامل بیماری دیفتری و تیفوس را از بین میبرد . لوسیون ضد میکروب گیاه را روی زخم ها و بریدگی ها میمالند ،در واقع تا زمان جنگ جهانی اول ،برای پیشگیری از عفونی شدن زخم ها از این لوسیون استفاده می شده است.

اسطوخودوس را به هنگام سوختگی وبه خصوص سوختگی با آب جوش با آب جوش تجویز میکنند . اگر خود گیاه را به طور مستقیم بر روی سوختگی قرار داده شود ،پوست تاول نمیزند. هم گل هم روغن گیاه ، دافع حشرات موذی هستند .

اروپاییان گل های اسطوخودوس را در کیسه هایی می ریخته و در میان لباس ها و ملحفه ها در کمد لباس قرار می داده اند،تاهم از بید زدگی آنها جلوگیری شود وهم خوشبو شوند . اگرروغن آن را روی پوست بمالید ،پشه به انسان نزدیک نمی شود .

دیدگاه شما
0
محصول با موفقیت به سبد خرید اضافه شد.